Vaderlijke gevoelens…

Vaderdag…

Ben geen vader heb het niet kunnen en ga het ook nooit worden… maar het vadergevoel zit wel in mij verankerd weet ik sinds kort zeker. Voel mij soms, bij sommigen even vaderfiguur en bij heel sommigen wordt dat soms (te) permanent vaderlijk gedrag… Alleen maar onvoorwaardelijke niets ontzienende liefde en de immense wil het beste voor die persoon te wensen… maar ook 24/7 te regelen en er te zijn voor ze… en ongeacht de leeftijd.

Soms voor beide partijen naar elkaar toe wat te beklemmend, wat er niet hoort te zijn, zeker niet als de voorwaardelijkheid in lief willen zijn en goed willen doen voor de ander eenzijdig (b)lijkt te zijn…

Bij een kleine fijne club vrienden en vriendinnen, maar ook lieve jonge kinderen waar wij voor altijd voor willen en wellicht moeten zorgen is dat een heerlijke aanwezige soms zelfs uitgesproken gevoel…
maar echt onvoorwaardelijke liefde… voor onze Drakenclub.

Bij goed willen doen voor die ander hoort bij mij eerlijkheid, oprechtheid, puurheid en affectie. Ook in gelaagde echte vriendschappen wil ik alleen maar deze diepgang en geen simpele zogenaamde blije met elkare oppervlakkigheid die ik bij te veel zogenaamde vriendschappen zie… Dat kan soms pijn opleveren, maar alles om elkaar beter te begrijpen en meer lief te hebben.

Zo zit het bij mij in elkaar… voor wie mij soms niet begrijpen is dit het dingetje waarom ik soms te ver ga in het zorgen… #AlleenMaarLiefde

Ga hier naar het origineel social bericht voor de reacties.