Ze droeg een draak in stilte mee,
een storm van angst, een innerlijk zee.
Ze loog om vrij te kunnen zijn,
maar bleef verbonden…
zacht, geheim.
Ze leerde groeien zonder pracht,
haar kracht lag in de stille kracht.
En wie haar kent, weet… ze is een rots…
zij is een bron van stille
trots.