Bewijs materiaal

STRIKT VERTROUWELIJK!
Als je op dit deel van mijn site terecht bent gekomen, dan heb je of een link gekregen of je bent echt op zoek gegaan naar dit verhaal. Er zijn geen zoek of menu linken te vinden in de zichtbare menu’s van mijn site.
Geef zonder toestemming van mij niet zomaar een link naar deze verborgen pagina’s door!!

Deze teksten bevat mijn persoonlijke visie en gebruikt de duiding die reeds openbaar is gemaakt in de media.
Laat helder zijn, dat onze beide namen al waren opgevraagd bij de rechtbank door partijleden na een mail van het D66A bestuur die vroegtijdig was rond gestuurd en het ADA krantenbericht, ik kreeg al snel vragen uit de stad voor mijn kiezen. Ik wil niet dat dit alles naar buiten toe gebracht wordt!
Dat zou alle betrokken partijen nog meer schaden en dat is het laatste wat ik wens!
Belanghebbenden met gegronde vragen kunnen langskomen voor een gesprek en documenten op onze locatie inzien of beluisteren, indien noodzakelijk… Er worden geen documenten toegezonden!

Amersfoort 23-12-2025 (update 11-03-2026 11:30 uur)

Dit is bedoeld om het extreem uitvergrote verhaal in de media te nuanceren. #WeerHelaas

Zowel Nieuwsplein033 als AD Amersfoort hebben geen wederhoor toegepast. Nieuwsplein doet nog feitelijke verslaggeving, eenzijdig, maar behoorlijk kloppend. Het AD kleurt dat verder in met eenzijdige citaten van het raadslid zonder enige context, waren ook niet aanwezig bij het hoger beroep. #Onnodig #Ontwrichtend

Ik zal hier daarom de werkelijke, geanonimiseerde teksten plaatsen, zonder dat er stukken zijn afgeknipt. Zo kan iedereen zelf zien wat er echt is geschreven en gezegd en wat het werkelijk contact aantal is. Ook zal ik de pleitnota van mijn advocaat en mijn antwoorden op de vragen van de rechters hier publiceren.

Ik kan nu niet langer meer volledig het raadslid beschermen en ben nu verplicht die ik liefheb maximaal te beschermen tegen roddel en achterklap.

Kom niet aan wie ik liefheb!

Ik wacht nog op toestemming van mijn advocaat om de stukken/bestanden/opnamen 1 op 1 te mogen publiceren en wat ik anoniem moet maken.

Beschouwing
Voor degenen met toegang tot het volledige dossier, daar is alles te lezen en te horen. Hier heb ik al wel het complete vonnis geplaatst, zodat iedereen zelf kan afwegen wat juridisch als belaging is aangemerkt en wat menselijk gezien een voortdurende afweging van mij is geweest om juist escalatie te voorkomen. De PV van het proces mag ik nergens plaatsen. #Helaas

Dit raakt aan een fundamentele spanning… het recht hanteert strikte definities en grenzen, terwijl menselijke interactie zich afspeelt in een domein van intenties, emoties en context. Waar de wet een reeks berichten kan kwalificeren als belaging, kan dezelfde reeks in menselijk perspectief worden gezien als pogingen tot herstel, zorg en het voorkomen van schade… Het recht abstraheert, terwijl de mens nuanceert…

De vraag is dan, wanneer wordt zorg een overtreding? En hoe verhoudt zich de plicht tot respecteren van grenzen tot de morele verantwoordelijkheid om een conflict op te lossen? In deze zaak is die spanning voelbaar, tussen formele norm en menselijke maat.

Wat voor mij in ieder geval helder is: bij velen binnen deze partij lijkt het moreel kompas ver te zoeken. Een partij die een raadslid kwijt wil, maar diezelfde persoon de ruimte geeft om een gesprek zonder opgave van een reden pertinent te weigeren, roept vragen op. En een partij die iemand monddood maakt omdat die kritisch is, lijkt eerder bezig met machtsbehoud dan met integriteit. Zhij blijkt dan toch geschikt voor deze partij? Wat heb ik dan fout gezien?

—> De bestanden (Wachtwoord vereist) <—

Pleitnota
Hierin staat onder andere het volgende:
– In 8 maanden tijd zijn er 23 zakelijke berichten gestuurd (gemiddeld slechts één bericht per week).
– Na 13 maanden kwam daar één bericht bij, in totaal dus dan 24 berichten. Dit laatste bericht bestond uit 1 regel en was een juridische mededeling dat een zaak tegen het raadslid zou worden aangehouden.
(dat komt neer op gemiddeld slechts één bericht per 2 weken). De voorgaande berichten waren liefdevol van toon en vroegen om de kwestie uit te praten, wat telkenmale werd beloofd maar wat uiteindelijk nooit gebeurde. Ook waren de berichten nooit dwingend of agressief van aard, er is nooit gebeld en het raadslid nooit opgezocht. Sterker nog, juist dat aangeklaagde bewust vele malen bij belangrijke evenementen is weggebleven, ook voor die waar ze vaak beiden specifiek waren uitgenodigd.

Het raadslid gebruikt in de aangifte soms een deel van de teksten en laat contextuele delen weg. Bijvoorbeeld:
“Het liefst kom ik nu naar je toe… maar ik ga weer een nacht wakker liggen… wat nu te doen... en nog wat liefdevolle zorgelijke tekst…
Dit was het laatste privébericht, gestuurd na verzoek om adempauze.
Context:
Toen er nog behoefte was aan mijn inzet, werden er soms wel tot 20 berichten per dag gestuurd vanuit de andere zijde. Dat was één van de redenen waarom ik op enig moment zelf een soort stopgesprek (16 mei 2023) heb gevoerd met het raadslid nadat ik (en anderen) vond(en) dat onze relatie te intens werd. Dit werd mij kwalijk genomen en leidde ertoe dat er uiteindelijk geen gesprek meer mogelijk bleek. In de periode dat alles goed was, hadden we dagelijks een korte afsluiter, zeker als ik het raadslid niet naar huis bracht na een bezoek of gezamenlijke activiteit. Ik kwam daar i.v.m. met hulp bij haar interieur inrichting de weken er voor soms dagelijks over de vloer.

(Laatste Privé contact)

(Pleitnota)
(Foto 1 t/m 8 verzoek om gesprek en beloftes)

Mijn verweer tijdens het verhoor
Hier mijn verslag van mijn verweer op de vragen van de rechters.

(Verweer)

De vraag om even adempauze
Dit is de datum die de rechter ziet als het moment waarop ik volledig had moeten stoppen, ook met werk gerelateerd contact, blijkt achteraf dus… Het raadslid vroeg op een gegeven moment om rust, een adempauze, en wilde de kwestie tussen ons dus na bijna 3 maanden beloven toch niet uitpraten. Voor mij was het volstrekt onduidelijk wat zij nu echt wilde. Ik kreeg geen helder antwoord op mijn vraag wat zij nog van mij verwachtte qua werkzaamheden. “Ik vroeg wat wil je dan nog dat ik voor je doe? Wil je geen hulp meer? Daar kwamen enkel vage onduidelijke antwoorden. k heb haar vervolgens die rust gegeven en niet langer gevraagd om een goedmaakgesprek. (Ik zal deze app-conversatie hier, indien toegestaan later volledig delen. bij bestanden onder wachtwoord een volledig filmpje van onze app)
Context:
Op het eerdere expliciete verzoek en toestemming van het raadslid ben ik een periode eerder weer voor de lokale afdeling gaan werken, omdat zij ontevreden was over het bestuur en de fractie niet altijd prettig vond werken. Het raadslid ging er niet van uit dat ik ook kritisch op haar zou zijn en verwachtte niet dat ik ook op haar functioneren feedback kon geven. Er werd vanuit gegaan dat het probleem enkel aan de andere kant lag.
Ondanks haar vraag om adempauze… onderhield zij nog wel indirect contact: via de Vrienden/Drakenclub, door koffiemomenten met Ingeborg, en door het liken van mijn berichten en die van platforms waar ik initiatiefnemer van ben. Zij wilde geen contact meer maar volgde en reageerde dus nog wel op al mijn/onze socialmedia kanalen, dit verschafte ook voor mij maar ook anderen uit de fractie geen duidelijkheid. Later trok zij likes weer in en wordt mij verweten dat ik via deze platforms via likes nog wel contact zocht. Dit waren anderen… (ca. 60 personen) die ik nog niet op de hoogte wilde brengen van onze kwestie. Het raadslid was ook fan van deze platforms en werkte eerder graag mee aan de georganiseerde festivals en RTV uitzendingen. Enkelen waaronder daarvoor ook het raadslid hadden ook toegang tot mijn privé socials.

(Laatste Privé contact)
(Foto 1 t/m 6 van onze communicatie daarvoor)

Werkgerelateerd
Na het verzoek om adempauze heb ik enkel nog werkgerelateerde berichten gestuurd. Bijvoorbeeld om door te geven waar ik naartoe ging (vaak op uitnodiging van de politiek en de cultuursector), zodat we elkaar niet per ongeluk tegen het lijf liepen, alles om het raadslid te ontzien en omdat eerder gedrag aan de zijde van het raadslid naar mij vraagtekens opriep bij andere genodigden. Ook ging het om praktische zaken, zoals een nieuw lid dat mij opzocht en antwoorden nodig had, of een kunstenaar die nog een gezamenlijk gekocht kunstwerk wilde afmaken en via mij contact zocht met het raadslid.
Context:
Dit gebeurde op verzoek, omdat in een appbericht werd benadrukt dat NIEMAND!! het mocht weten of doorhebben. Zoals zhij het zelf in de App uitschreeuwde! Dus kon niet melden dat ik het niet meer door kon geven wegens verbroken contact.

(Foto 1 t/m 9 van de werkelijk communicatie)

De vraag om een foto te gebruiken
Ik moest weer content gaan maken en verzamelen voor de fractie en sloot weer aan op verzoek van de fractieleiding om dat te maken. Ik heb de fractieleiding gevraagd of het raadslid hier wel akkoord mee was. Dat was akkoord, dus ging ik voorzichtig om de 14 dagen weer aansluiten bij de fractie. Ik heb nieuwe profiel foto’s gemaakt, filmpjes en content, het staat nog online. Zo was ik ook in het stadhuis bij een vergadering in de raadszaal. Ik maakte meerdere foto’s, ook van het raadslid want zhij moest uitleg geven aan iets in de raadszaal. Zhij wilde het best geklede raadslid worden, daar hielp ik haar eerder mee, ik maakte een mooie foto en en stuurde hem/haar die toe met de tekst: “Wat zie je er weer prachtig uit” Ik besefte dat dit wellicht wat te vroeg weer amicaal was en haalde het binnen een minuut weg. Maar er was dus al een screendump gemaakt, deze is tegen mij gebruikt. Echter was de ondertekst in de bewijsvoering weggehaald… Dit was nl. de vraag; “of ik deze morgen op de socials voor de partij mocht gebruiken of dat zij het zelf wilde gebruiken?”
Context:
We gingen hiervoor ook soms samen kledingshoppen on en offline. Dit was omdat ik niet alleen vriend en mentor was maar ook coach/marketeer en zorg dat de mensen een duidelijk profiel naar buiten krijgen. Dit waren leuke vertrouwde dagen. Dit deed en doe ik overigens al jaren met mensen die artiest willen worden of een duidelijker publiek profiel wensen te krijgen. Zo ook al langere tijd voor meerdere mensen binnen deze partij.

(Fotovoorbeelden van kledingadvies)
(Foto 1 t/m 4 van de werkelijk communicatie)

Stopbrief van raadslid zelf
Nadat ik bij fractie- en bestuursleiding opnieuw had aangegeven (gesprek is opgenomen) dat de situatie zo niet langer werkbaar was, werd er toch gevraagd om de maandag daarop weer bij de fractievergadering aan te sluiten. Ik heb toen besloten een brief naar de ouders te sturen. Dit was mijn enige mogelijkheid nog om iets pijnlijks duidelijk te maken. Er kwam echter geen reactie van de ouders, maar wel een aangetekende stopbrief van het raadslid. Daarna is er grote commotie ontstaan bij fractie en bestuur doordat wat ik geschreven had, door het raadslid daar op tafel was gelegd. Toen werd eindelijk echt duidelijk dat het echt niet langer werkbaar was.
Na deze stopbrief heb ik slechts nog één bericht gestuurd, drie maanden later, met een (voor mij noodzakelijke) mededeling over een zaak die ik heb aangehouden. Hierna volgde de aangifte van belaging. Het zogenaamde “stopgesprek” bij de politie een paar weken na haar eigen stopbrief was dus volledig onnodig, de rechercheurs zeiden mij ook dat ik mij keurig aan de stopbrief gehouden had… Later bleek de Burgermeester achter het stopgesprek te zitten. #Echt
Context:
Ik wilde niet dat via derden bekend zou worden dat ik de zaak over laster, uitspraken die over mij waren gedaan door het raadslid, zou aanhouden. Het mailbericht bestond uit 1 regel, zonder enige vraagstelling.
De eerdere aangetekende sommatie die ik stuurde met het verzoek om te stoppen met smaad en laster en om de spullen die wij hadden voorgeschoten voor een verbouwing op te (laten) halen en te betalen, is niet aangenomen of beantwoord door het raadslid. Opvallend is dat dit bericht ook niet is meegenomen in de bewijsvoering, terwijl het dan op 25 berichten totaal zou komen in 13 maanden.

(Foto sommatie)
(Foto brief aan ouders)
(Foto stopbrief van Raadslid)
(Opname gesprek bestuur/fractie)

Geestelijke hulp
Zoals je kan lezen in de antwoorden aan de rechters was ik zelf al vrijwillig begonnen aan een traject, met name om dit alles te kunnen begrijpen, want ik begrijp het dus ook nog steeds niet helemaal. Ik gaf aan in het verhoor dat ik inmiddels drie onderzoeken verder ben maar dat er nog steeds geen duiding is waarvoor en hoe ik behandeld zou moeten worden. Het maakt al wel helder dat ik ook wat puzzelstukjes heb, maar zeker niet ernstig en vrij logisch. Ik had zelf ook al aangegeven dat ik ook al zou er vrijspraak komen ik blijvend met het team op zoek zou blijven naar waardoor dit alles nu zo gekomen is en hoe dit voortaan te voorkomen. #IkWilNietAnders
Context:
Voor mij is al veel langer helder dat ik voor de rust van het raadslid had moeten kiezen en niet voor het groter belang… waarin ik toen nog dacht ook het belang van het raadslid te kunnen dienen.

(Foto GGZ contract)

Expliciet privé stuk
Het betreffende document is door de rechter respectvol behandeld, zonder dat toehoorders of media konden begrijpen waar het om ging. In overleg met mijn advocaat heb ik bewust afgezien van het inbrengen van dit document en getuige, met de intentie om bepaalde persoonlijke gebeurtenissen en kennis buiten deze procedure te houden.

Desondanks is gebleken dat de Integriteits- en Geschillencommissie van D66 landelijk dit zeer vertrouwelijk document heeft gedeeld met het landelijk bestuur. Vervolgens is het door het landelijk bestuur gedeeld met het lokale bestuur, waarna het uiteindelijk onbedoeld bij het raadslid terechtkwam. Het raadslid heeft het document vervolgens zelf ingebracht in de gerechtelijke procedure. De reden hiervoor is ons geheel onduidelijk, aangezien de inhoud niet perse relevant was voor de zaak en bovendien onnodig kwetsend.

Ik acht het landelijk bestuur ernstig verwijtbaar voor deze schending van vertrouwelijkheid en heb hen hierover schriftelijk aangeschreven. Tot op heden wacht ik op een formele reactie. Deze handelwijze roept ernstige vragen op over de naleving van integriteitsnormen en de bescherming van persoonlijke gegevens binnen de partijstructuur. Dit betreft niet alleen de algemene normen, maar ook de interne regels van D66 zelf, waarop ik in een royeringprocedure ben gewezen en uiteindelijk ben geroyeerd. Opmerkelijk is dat deze royering niet plaatsvond vanwege het probleem met het raadslid, maar vanwege het conflict met het lokale bestuur.

Ik heb op het laatst een online vergadering over deze zaak geweigerd, omdat ik het vertrouwen in de zorgvuldige omgang met informatie volledig kwijt was. Deze beslissing was gebaseerd op eerdere, merkwaardige situaties waarin derden kennis bleken te hebben van vertrouwelijke gegevens. Dit vormde een ernstige indicatie dat de integriteit van het proces niet gewaarborgd was.

Mijn onderbuikgevoel bleek achteraf terecht: de wijze waarop vertrouwelijke documenten zijn verspreid binnen de partijstructuur bevestigt dat er sprake is geweest van schending van vertrouwelijkheid en mogelijk van interne integriteitsregels. Deze gang van zaken roept niet alleen vragen op over de naleving van interne protocollen, maar ook over de bescherming van persoonsgegevens conform wettelijke normen.

(Dit stuk zal nergens gedeeld worden)

Veroordeling
Ons, advocaat en vele vrienden, vermoeden is, is dat ik in de huidige gender, leeftijd en politieke context waarin momenteel vele extremen voorkomen als voorbeeldstelling wordt gebruikt. Het rauwe is dat ik daar juist als witte hetero man al 30 jaar duidelijk stelling in neem met mijn standpunten en openbare uitlatingen, dit weet het raadslid juist als geen ander. De expliciete uitspraken die ik moest doen over ouders, besturen en fractie in antwoord op de rechterlijke vragen over het raadslid tijdens de hoorzitting en ook het bestaan van dit verborgen deel van mijn site zouden aan de zwaardere straf ten grondslag kunnen liggen. De rechter heeft onderzocht om dit deel van mijn site te verbieden, maar het is niet controleerbaar, ik heb recht om mij te verdedigen en er is geen sprake van smaad… #AllesWatHierStaatIsMinimaalWaar
Context:
Bij de eerste zitting heb ik veel privé gehouden om het raadslid en partij niet onnodig te beschadigen. Bij het hoger beroep wilde en moest ik echter meer context weergeven waarin dit alles is gebeurd en welke noodzaak ik zag in blijven vragen om het met mij uit te praten. De wederpartij had zelf het meest expliciete materiaal ingediend. Dit materiaal was verkregen via de integriteitcommissie van D66 wat ik als vertrouwelijk had ingediend. #HoeBizar Dit is gelukkig niet inhoudelijk behandeld, maar ik moest daardoor wel mededelingen doen die ik liever voor mij had gehouden. Dit lees je terug in mijn verweer.
Beschouwing:
Dit raakt aan een fundamentele spanning… het recht hanteert strikte definities en grenzen, terwijl menselijke interactie zich afspeelt in een domein van intenties, emoties en context. Waar de wet een reeks berichten dus kan kwalificeren als belaging, kan dezelfde reeks in menselijk perspectief worden gezien als pogingen tot herstel, zorg en het voorkomen van schade… Het recht abstraheert, terwijl de mens nuanceert…
De vraag is dan, wanneer wordt zorg een overtreding? En hoe verhoudt zich de plicht tot respecteren van grenzen tot de morele verantwoordelijkheid om een conflict op te lossen? In deze zaak is die spanning voelbaar, tussen formele norm en menselijke maat.

(Oordeel en oordeel zelf)

Verdwenen LinkedIn bericht

Vreemde update, maar voor de journalistiek en het verhaal nog wel relevant.

Bijzonder iemand die ook langs kwam om het verhaal te horen bleek diegene te zijn die mij indertijd een screendump stuurde van een LinkedIn bericht waarin het raadslid een verslag van de maand maakte en daarin van alles benoemde maar zeer bewust een aantal dingen en partijen wegliet. Toen ik op LinkedIn zocht naar dit bericht was het verdwenen, de link heb ik nog. Ook dit zoeken naar het bericht is aangedragen en aangenomen als belaging. Maar deze persoon had het bericht nog wel in zijn Watsapp staan omdat hij het meerdere personen geappt had. zie dit LinkedInbericht

De wereld om ons heen
De mensen met wie ik soms al meer dan 25 jaar voor en mee werk en met name vrouwen… nemen het het raadslid meer dan kwalijk dat dit mij nu juist wordt aangedaan. Zij zijn boos over de averechtse werking van deze situatie, die zelfs bijdraagt aan gevoelens van onveiligheid.

Het overduidelijk innemen van een slachtofferrol, zoals dat nu ook versterkt in de media wordt beschreven, draagt niet bij aan de emancipatie van onze samenleving. Emancipatie vraagt om verantwoordelijkheid, dialoog en wederkerigheid niet om het versterken van machtsongelijkheid door publieke framing. Wanneer persoonlijke conflicten worden uitvergroot tot publieke drama’s, verschuift de focus van structurele oplossingen naar emotionele beeldvorming.

Dat is niet alleen schadelijk voor individuen, maar ook voor het grotere maatschappelijke doel… een wereld waarin gelijkwaardigheid en respect centraal staan.

En voor deze mooie mensen met name blijf ik vechten voor mijn rehabilitatie! #TotHetEinde
“Kom niet aan wie ik liefheb”

Ik heb inmiddels besloten deze innerlijke struggle in een boek te gaan vangen…
Je bent lief…
Nietus…
ik ben niet lief…
ik ben Stoer.

Disclaimer:
(pas gemaakt na de uitspraak en de media berichtgeving 23-12-2023 tot die tijd heb ik al het mogelijke gedaan om het raadslid nog enigszins te beschermen, dat heb ik nu los moeten laten)

Het feit dat ik mij nog zo intens met deze zaak bezighoud, heeft niets te maken met het raadslid zelf. Het gaat erom dat wat ik in veertig jaar… samen met Ingeborg… politiek, cultureel, maatschappelijk en sociaal in Amersfoort heb opgebouwd, in twee jaar tijd is verdampt en schade heeft aangericht in het netwerk om ons heen. En dat alles gebeurde omdat ik weigerde mee te werken aan het naar de achtergrond duwen van een raadslid dat mij vanuit innige vriendschap had gevraagd haar te begeleiden. Iemand die ik meerdere malen had beloofd te beschermen tegen jaloezie en machtsbelangen…

Na een kritisch gesprek, bedoeld om haar sociale optreden te laten reflecteren, wilde het raadslid niet meer met mij spreken. Ik wist al langere tijd dat er binnen de organisatie moeite was met de samenwerking met haar… sommige mensen weigerden met haar te werken. En er waren mensen die haar liever zagen verdwijnen…

De titel van deze site, “Zaak D66”, is niet voor niets gekozen: het grootste deel van dit verhaal gaat over hoe de partij hier menselijk mee is omgegaan… en dat verdient kritische aandacht.

Wat later juridisch werd gezien als een eerste “stopbericht” was mij destijds werkelijk niet duidelijk. Op mijn vraag of ik dan niets meer voor haar of voor de fractie kon betekenen, kreeg ik geen eenduidig antwoord. Tegelijkertijd gaf het raadslid eerder wél expliciet toestemming om voor de fractie te blijven werken. Hoe dat met elkaar te rijmen was, is mij nooit duidelijk geworden. Ik ben daarna direct gestopt met het vragen om een goedmaakgesprek… de berichten die volgden waren louter functionele communicatie. Daarnaast heb ik één mail aan de ouders gestuurd met het verzoek om een gesprek, maar ook dat werd geweigerd.

In totaal ging het over een periode van acht maanden om exact 23 werkberichten, gemiddeld minder dan één per week. Toch wordt dit juridisch als “belaging” bestempeld. Terwijl wij in de periode waarin zij mij nog nodig had tot twintig appberichten per dag uitwisselden.

Na de eigen stopbrief van het raadslid, lang vóór het stopgesprek bij de politie had ik al volledig de gewenste afstand gehouden, in alle opzichten, zelfs op manieren die mijn werk zwaar hebben beschadigd. De reden van dit extreme stopgeprek waarin de rechercheurs al aangaven dat ik mij netjes aan haar eigen stopbrief hield blijkt later door de burgermeester geinitieerd te zijn. Na 8 maanden heb ik slechts één bericht gestuurd namelijk een korte juridische mededeling die ik noodzakelijk en fatsoenlijk achtte. Daarna volgde de aangifte…

Het zou de media sieren om het dossier, de tijdlijn en het werkelijke berichtverloop eens grondig te bestuderen. Juridisch heet dit belaging; menselijk gezien is het echt veel complexer.

Wie dat onderscheid wil begrijpen, kan het hier lezen en horen.

Wij knokken door tot maximale rehabilitatie van onze namen…

Ga naar de pagina met de bewijzen die opgevoerd zijn.

—> Hier vind je de laatste updates over De Zaak D66 Amersfoort.

—> Hier vind je het mediastuk over De Zaak D66 Amersfoort
—> Hier vind je mijn verhaal over deze kwestie.
—> Hier vind je mijn feitenlijst over De Zaak D66 Amersfoort.
—> Hier vind je de kwijtgeraakt lijst door deze kwestie.
—> Hier vind je de timeline van de gebeurtenissen onder en naast elkaar.

—> Hier vind je de psychologische rapporten in De Zaak D66 Amersfoort.

—> Hier vind je de eerste reacties naar aanleiding van het artikel.
—> Hier vind je de verklaringen van derden op dit alles hier.

—> Hier vind je de bestanden die er zijn in deze zaak, alleen toegang met wachtwoord.

Al jaren tegen de politiek aanleunen, Ikke Politiek.
Lees hier wat er aan vooraf ging, Beëindiging Sales & Design.
B gaat voor D66 Amersfoort, Persbericht.
Mijn kandidaatstelling, Ik en hoe en waarom ja.
Mijn belangrijkste standpunten.
Mijn D66 Amersfoort pagina.

Bernard van Gellekom

Inspirator, mentor, projectleider, marketeer en kunstenaar…

Digitaal perkament

Geschieden

Driest

Richting